Over mij

Hallo,

Ik ben Bert Kwakkel en een enthousiaste fotograaf, jaren geleden met een Olympus analoge spiegelreflexcamera en nu alweer heel wat jaren digitaal met een Nikon D500 en D750.

Ik ben geboren en opgegroeid in Amsterdam en heb daar het grootste deel van mijn leven ook gewoond. Ik ben getrouwd met Carla en we hebben twee zoons, een dochter, een lieve schoondochter en een kleinzoon.

Omdat ik niet meer actief ben in het arbeidsproces, heb ik alle tijd om met mijn hobby bezig te zijn. Het onderwerp van mijn foto’s is hoofdzakelijk te vinden in de natuur en dat gaat van macro en dieren tot landschappen.

Waarom fotografie

Op 1 oktober 2014 was ik betrokken in een ernstig verkeersongeval en heb daar hersenletsel aan over gehouden, waardoor ik o.a. constante hoofdpijn, tinnitus en chronische vermoeidheid heb. In drukte raak ik snel overprikkeld en dat uit zich o.a. in enorme toename van mijn hoofdpijn, stotteren en driftig reageren.

Waar ik vroeger genoot van zoveel mogelijk mensen om me heen, vind ik het nu heerlijk om in mijn eentje te wandelen, gewoon lekker rustig in de natuur. Wat is het dan geweldig dat ik dat kan combineren met mijn fotografie-hobby. Doordat we wonen aan de rand van Dronten, hoef ik ook niet altijd ver om te kunnen fotograferen. De onderwerpen vind ik in onze “achtertuin” ook voldoende. Door op deze manier bezig te zijn kan ik me ontspannen en de pijn even de pijn laten.

Herstart

Van 2008 t/m 2013 zijn Carla en ik intensief betrokken geweest bij een hulpverleningsproject voor kinderen in een sloppenwijk in Rehoboth, Namibië. In die jaren vloog ik drie/vier keer per jaar die kant op voor korte of langere periodes om het project ter plaatse te helpen opbouwen. Uiteindelijk hebben we daar in 2012/2013 ook een jaar gewoond. Ik heb er mijn oude fotografie-hobby weer opgepakt om het project en de kinderen, maar zeker ook de prachtige natuur vast te leggen.

Namibië zal altijd een speciale plek in ons hart houden, niet alleen om de prachtige natuur, maar vooral ook om de lieve mensen die we daar helaas achter hebben moeten laten. Onze terugkeer naar Nederland was niet erg vrijwillig, zal ik maar zeggen, maar niet alles in het leven loopt loopt nou eenmaal zoals je dat had bedacht.

Dankbaar

Ik ben een ontzettend bevoorrecht mens, dat ik mijn tijd mag besteden aan mijn hobby. We wonen in een gedeelte van de wereld waar voorzieningen zijn voor mensen die arbeidsongeschikt zijn en waar we goede pensioenregelingen hebben. Als ik terugdenk aan onze tijd in Namibië, waar we aan de rand van een grote sloppenwijk woonden, dan is ons huisje een paleis en zijn we met onze financiën miljonairs vergeleken met de omstandigheden van de mensen daar en in het grootste deel van deze wereld.

Hartelijke groet, Bert

Macrofotografie is op dit moment mijn favoriete bezigheid.